Veggieleven

Mijn man deed dit weekend mee aan een moutainbike tour in West-Vlaanderen. Bij zijn inschrijving kreeg hij een bonnetje voor een snack aan de aankomst. … Een hotdog. En neen, dat kon niet ingeruild worden voor een drankje, antwoordde de dame van het hotdogkraam enigszins verbouwereerd toen hij zei dat hij geen vlees at en een drankje in de plaats vroeg. Zou ze die vraag nu echt nog nooit hebben gekregen?

Zo is het wel vaker bij georganiseerde fietstochten ergens te lande. Bij de bevoorrading onderweg valt het voor vegetariërs en veganisten soms nog wel mee (vers fruit, kruidenkoek, rozijnen, fruitsap). Maar aan de aankomst lijkt het dikwijls wel een Vlaamse pensenkermis: een boterham met gehakt, een salami van de plaatselijke sponsor, of zoals dit weekend, een hotdog. lees verder

In een vorige blogpost ging het over het aanbod voor vegetariërs in de winkelrekken. Er zijn zoveel plantaardige producten beschikbaar en er is een zo gevarieerd vegetarisch aanbod, dat ik niet het gevoel heb dat ik iets mis. Niettegenstaande het aanbod van vlees- en andere niet-vegetarische producten in de winkelrekken nog tientallen keren groter is.

‘vegetarische spaghetti’ op de kaart

De situatie is toch anders op restaurant. Toen ik vijftien jaar geleden vegetariër werd, vond je zelden een vegetarisch gerecht op de menukaart. Een kaaskroket dan maar. Of een omelet. Of als je geluk had: een toast champignons. ‘Veganistisch’ was zelfs helemaal buitenaards. lees verder