“Fatsoenlijk Eten. Mijn leven als proefkonijn” is het nieuwe boek van de Duitse auteur Karen Duve (uit het Duits vertaald – Anständig Essen)
Ze probeerde vier verschillende voedingspatronen die pretendeerden moreel juist te zijn. Ze at acht maanden lang achtereenvolgens biologisch, vegetarisch, veganistisch en uiteindelijk zelfs fruitarisch. Naarmate het project vorderde, is ze opgeschoven in haar denken “Dat ik vegetariër zou worden, stond al vrij snel vast” vertelt ze.
In De Morgen staat vandaag een uitgebreid en heel leuk interview met de auteur. Ze vertelt over waarom ze aan het experiment begon, het dierenleed achter de productie van melkproducten, over veganistisch kattenvoer, de niet altijd positieve reacties van haar familie, en hoe moeilijk ze het vond om als fruitariër te leven. Ook dat ze pessimistischer is dan Jonathan Safran Foer (auteur van ‘Dieren Eten’): “Met een dag per week geen vlees eten gaan we de klimaatopwarming niet tegenhouden” zegt ze.
Over haar kijk op veganisten zegt ze:
“Voor ik aan mijn experiment begon, dacht ik zelf ook altijd: moeten die hysterische zeurpieten nu weer de stemming bederven? Maar ik snap nu hoe moeilijk het is als je mensen om wie je geeft gezellig een grillworstje ziet eten, terwijl jij de beelden op je netvlies hebt van dieren die op een barbaarse manier mishandeld worden.” (De Morgen, 30-04-2012)
Een heel mooie quote, en ze vertaalt ook treffend hoe ik me soms voel wanneer ik me temidden van een vleesfestijn bevind.
Karen Duve, Fatsoenlijk Eten, Uitgeverij Cosse.
Interview met Karen Duve, One World.
Tags: en waarom?, fruitariër, JS Foer, Karen Duve, veganist, vegetariër
De voorbije jaren heb ik veel vegetariërs geïnterviewd over ‘leven als vegetariër in Vlaanderen’.
Bedoeling was om hun ervaringen te bundelen in een boek.
Omwille van praktische en persoonlijke redenen heb ik beslist om het boekproject stop te zetten.
Misschien komen er wel andere spin-offs van de interviews, bv. een artikel in een tijdschrift, of een blogpost hier op veggieleven.be, over bepaalde aspecten die tijdens de interviews aan bod kwamen.
Eén conclusie die er vast kan uit worden getrokken, is dat ‘de vegetariër’ niet bestaat. Iedereen heeft andere motieven die doorslaggevend zijn, vult zijn vegetarisme anders in (wanneer/welke of geen uitzonderingen) en beleeft zijn ‘vegetariër zijn’ op een eigen, heel individuele manier.
De vele gesprekken waren alleszins een heel leerrijke ervaring en ik wil dan nogmaals iedereen bedanken die hier tijd voor genomen had!
Tags: algemeen
Gisterenavond trad levende legende Paul McCartney op in een volgepakt Sportpaleis in Antwerpen. Enkele dagen ervoor had hij met zijn ‘On the Run’ Tour de Ahoy in Rotterdam aangedaan. In een klein berichtje op een agrarische nieuwssite stond dat McCartney vlees verboden had in de Ahoy: “Op verzoek van de organisatie verkopen wij uitsluitend vegetarische gerechten’, stond er dan ook bij elk horecapunt te lezen”. McCartney is al jarenlang vegetariër.
 |
 |
 |
Ik was benieuwd of het Sportpaleis ook veggie zou gaan voor de komst van Macca. In de zomer van 2011 had de veggiedag op de Lokerse Feesten het wereldnieuws gehaald (nav de komst van vegan Morrissey), en ook voor heel wat discussie onder festivalgangers gezorgd.
Jammer genoeg geen veggie notdogs of vegan wraps in het Sportpaleis. Bij binnenkomst trof ik wel enkele GAIA-vrijwilligers die flyers uitdeelden over de Meat Free Monday campaign waarvan Paul McCartney het boegbeeld is (zo’n beetje de Engelstalige evenknie van Donderdag Veggiedag, om een dag in de week veg te eten). En ook een standje met info-brochures van GAIA.
Bij de eetstandjes het gewone aanbod, met één kleine aanpassing: naast de klassieke fastfood (hotdogs, pizza) kon je nu ook een bakje met ‘pasta met tomatensaus’ bekomen (5euro). En ja, dat was specifiek op vraag van de organisatie vertelde de bediende mij.
Ik heb het niet geproefd: fastfood is sowieso mijn ding niet, en 5 euro voor wat pasta met tomatensaus vind ik er ook wel over. En ik vermoed dat het aanbod ook niet echt aanlokkelijk genoeg was om de gemiddelde vleeseter niet voor die hotdog te doen kiezen. Ik zag het alleszins niet vlot over de toonbank gaan.
Jammer.
Tijdens het optreden last Sir Paul altijd wel een momentje in om wat commentaar te geven op spandoeken en pancartes van fans in het publiek. Op het grote scherm op het podium was een moment ook een ‘GO VEGGIE’ plakkaat te zien, van een fan in het publiek. Hij ging er echter niet op in. Vond het wel leuk dat het toch goed in beeld kwam!
Over het optreden zelf: fantastisch, super, magistraal. Geen superlatieven genoeg. Eén van de beste live-shows die ik ooit mocht meemaken. Macca mag dan al bijna 70 zijn, maar is een top-performer on stage. Hij lijkt er heel rustig bij te blijven, komt zo ‘self-composed & relaxed’ over, terwijl hij toch moeiteloos het publiek drie uur op zijn hand krijgt. En een repertoire waar geen enkele andere hedendaagse artist ook maar kan aan tippen. Classic!
 |
 |
 |
 |
verslag VRT – de redactie, Paul McCartney, 28 maart 2012, Sportpaleis, Antwerpen.
Tags: festival, GAIA, hotdog, Meat Free Monday, niet-veggie, Paul McCartney, vegetariër
Opschudding in Duitsland over een reclamecampagne voor Maredo, een keten van steakhouses. De campagne komt van het Duitse reclame bureau Scholz and Friends.
De foto toont een gegrild stuk vlees waarin ‘Tofu ist schwules Fleisch’ gebrandmerkt staakt (‘Tofu is homovlees’). Blijkbaar zou de campagne al enkele jaren geleden ontworpen zijn, maar nooit daadwerkelijk gebruikt. Recent duikt de foto echter op allerlei internetsites op, en zorgt ze voor verontwaardigde reacties, zowel bij vegetariërsverenigingen als voorvechters voor de gelijke rechten van holebi’s. De steakhouseketen distancieert zich op haar homepage uitdrukkelijk van de campagne.
'Tofu is homovlees'
Vlees eten wordt in deze campagne impliciet als iets voor ‘echte mannen’ beschouwd, terwijl het vegetarische alternatief (de tofu) dan maar voor ‘de mietjes’ is. Tofu is geen echt vlees, maar mietjesvlees, niet voor ‘echte’ mannen dus, maar voor homo’s en vegetariërs. Echte mannen, die eten steak!!
De onderliggende gedachtegang van deze poster past ook helemaal in wat de Amerikaanse vegan eco-feministe Carol J. Adams aankaart in ‘The Sexual Politics of Meat’. Zij stelt dat ‘vlees eten’ in onze patriarchale maatschappij wordt beschouwd als iets mannelijks, en bijgevolg veel hoger aangeschreven staat dan vegetarisme, dat als ‘vrouwelijk’ – en dus als minderwaardig – wordt gecatalogeerd.
In deze campagne zien we een variatie op dat ‘vrouwelijke’, namelijk tofu/vegetarisch eten is iets voor ‘homo’s’.
Er zou nog een andere poster ontworpen zijn voor de steakhouseketen, waarop ook een gegrild stuk vlees staat met ‘Wenn Man Tiere nicht Essen Soll, warum sind sie dann aus fleisch’ erop te lezen (‘als mensen geen dieren mogen eten, waarom zijn ze dan van vlees’). Tja, toch ook zo weinig origineel, en doet denken aan de de gelijkaardige boutade ooit uitgekraamd door de Amerikaanse vicepresidentskandidate Sarah Palin: “If God had not intended for us to eat animals, how come He made them out of meat?”
Blijkbaar vonden enkele reclamejongens* dit echt wel grappig. En u?
** of iemand anders die de posters ontwierp, als het verhaal van het reclamebureau toch een hoax zou blijken te zijn
Cazaux G. (2003) Echte mannen eten biefstuk. hoe vlees eten als mannelijk en vegetarisme als vrouwelijk wordt beschouwd, EVA Magazine nummer 11, hier online te lezen.
Le Tofu, c’est de la viande gay, Le Magazine Suisse Gay, lesbien, Bi et Trans, 2012-03-23.
Tofu est Schwules Fleisch. Gesmacklose Werbung sorgt nach Jahren fur Ärger, Der Spiegel, 2012-03-21.
Carol J. Adams, The Sexual Politics of Meat. Homepagina.
Tags: homo, niet-veggie, reclame, restaurant, sexual politics of meat, tofu, vooroordeel
Een heel interessant stuk in The Huffington Post over de gelijkenissen tussen de tabaksindustrie en de vleesindustrie: ze hebben machtige lobby’s en ontkennen de negatieve impact op de gezondheid van hun producten. Tabak werd gepromoot als goed voor de concentratie, als sexy, als cool, en zelfs gezond (want zelfs dokters roken! zie het bijhorende filmpje).
Veel van de vroegere promotors van tabak geven nu wel toe dat ze verkeerd waren. De maatschappelijke aanvaarding van roken is ook volledig omgeslagen. Zo’n 15 jaar geleden werd nog volop gerookt in overheidsgebouwen, tijdens vergaderingen, op school, op de universiteit, in de horeca, terwijl nu steeds kleiner wordende groepjes rokers aan de ingang aan hun sigaretje staan te trekken. Ook in huiselijke kring werd er volop gerookt, met of zonderen kinderen. Het was gewoon zo, en wie toen durfde vragen aan de rokers om liever buiten hun sigaretje te gaan opsteken werd toch wel als wat onverdraagzaam beschouwd. Vandaag kan ik me nauwelijks inbeelden dat wanneer ik een roker op bezoek krijg, die ongevraagd een sigaret zou opsteken in mijn woonkamer.
Gaat het met vlees eten dezelfde kant uit als met roken? Kathy Freston schrijft in The Huffington Post:
“It may be awhile before eating a chicken wing is seen, as it should be, as the heath equivalent of smoking a cigarette — the meat industry is still more powerful than tobacco has ever been, and most of the medical establishment is not yet as nutrition-focused as progressive scientists and doctors like T. Colin Campbell and Dean Ornish.
But the best research clearly points in that direction, and more and more, I’m seeing cause for optimism.
Happy Eating!”
Kathy Freston, Meat is the New Tobacco, The Huffington Post, 2012-03-05
Tags: algemeen, niet-veggie, roken, tabak
